Andrey Tarkovski'nin 1975 yapımı 'Mirror' (Zerkalo), sinema tarihinin en kişisel ve şiirsel filmlerinden biri olarak kabul edilir. Film, ölüm döşeğindeki orta yaşlı bir adamın, çocukluğundan yetişkinliğine uzanan anılarını, rüyalarını ve tarihsel kesitleri lirik bir dille harmanlar. Tarkovski'nin kendi hayatından ve ailesinden derin izler taşıyan yapım, Sovyetler Birliği'nin 20. yüzyıl tarihine, özellikle de II. Dünya Savaşı'nın travmalarına, bireyin hafızası ve kolektif bilinç üzerinden ışık tutar.

Oyunculuk performansları, özellikle Margarita Terekhova'nın hem anne hem sevgili rollerini aynı anda canlandırması, filmin duygusal yoğunluğunu taşır. Tarkovski'nin karakteristik yönetmenliği, doğa imgeleri, su ve ateş motifleri, yavaş ve düşündürücü plan sekanslarla birleşerek izleyiciyi hipnotik bir deneyime sürükler. Görsel şiir olarak nitelendirilebilecek sahneler, diyaloglardan çok daha fazlasını anlatır.

'Mirror' izlenmesi gereken bir filmdir, çünkü sadece bir hikaye anlatmaz; zaman, hafıza ve insan varoluşunun doğası üzerine derin bir meditasyon sunar. Geleneksel anlatı yapısını reddederek, izleyiciden kendi duygusal ve entelektüel katılımını ister. Türkçe altyazılı olarak bu sinema şaheserini keşfetmek, hem bir yönetmenin iç dünyasına hem de bir ulusun kolektif ruhuna yapılan unutulmaz bir yolculuktur. Film, IMDb'de 7.9 gibi yüksek bir puanla, sanat sineması meraklılarının mutlaka görmesi gereken bir başyapıttır.