Hideo Nakata'nın yönettiği 2002 yapımı Dark Water (Honogurai mizu no soko kara), Japon korku sinemasının en etkileyici örneklerinden biridir. Film, boşanma sürecindeki Yoshimi Matsubara'nın küçük kızıyla birlikte eski ve bakımsız bir apartman dairesine taşınmasıyla başlar. Ancak bu taşınma, beklenmedik ve ürkütücü olayların da habercisi olur. Yukarıdaki boş daireden gelen inatçı bir su sızıntısı, apartmanın atmosferini giderek daha kasvetli ve tehditkâr bir hale getirir. Yoshimi, bu sızıntının ötesinde, binada dolaşan kayıp bir kızın hayaletiyle ve geçmişte yaşanmış travmatik bir olayın izleriyle yüzleşmek zorunda kalır. Film, geleneksel korku öğelerini, anne-kız ilişkisinin derinlikli bir portresi ve psikolojik gerilimle harmanlar. Hitomi Kuroki'nin Yoshimi rolündeki naif ve koruyucu anne performansı ile Rio Kanno'nun küçük kız Ikuko rolündeki etkileyici oyunculuğu, filmin duygusal çekirdeğini oluşturur. Nakata, Ringu (Halka) filminde olduğu gibi burada da gündelik nesneleri (su, saç, plastik kırmızı çanta) korku unsurlarına dönüştürmedeki ustalığını gösterir. Su, sadece fiziksel bir tehdit değil, aynı zamanda bastırılmış anıların ve suçluluk duygusunun da metaforu haline gelir. Dark Water izleyiciye sadece ürkütücü anlar vaat etmekle kalmaz, aynı zamanda ebeveynlik, terk edilme korkusu ve geçmişin bugüne nasıl sızdığı gibi evrensel temaları da işler. Görsel atmosferi, yavaş akan gerilimi ve sarsıcı finaliyle unutulmaz bir iz bırakan bu film, psikolojik korku türüne ilgi duyan herkes için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıttır.