Alejandro G. Iñárritu'nun yönettiği ve yazdığı 2022 yapımı 'Bardo: False Chronicle of a Handful of Truths', izleyiciyi sürreal ve düşsel bir içsel yolculuğa davet ediyor. Film, uluslararası ödüller kazanmış bir belgesel yönetmeni olan Silverio Gama'nın zihninde geçer. Meksika'dan ayrılıp Los Angeles'a yerleşmiş olan Silverio, bir ödül töreni öncesinde anavatanına döner. Bu dönüş, onun geçmişiyle, ailesiyle, ülkesinin karmaşık tarihiyle ve kendi kimlik bunalımıyla yüzleşmesine neden olan bir dizi rüyamsı, bazen komik bazen hüzünlü sahnelerle dolu bir psikolojik labirente dönüşür.

Daniel Giménez Cacho'nun muazzam performansıyla hayat bulan Silverio karakteri, sanatçının yaratım sancılarını, yabancılaşma duygusunu ve aidiyet arayışını son derece samimi bir şekilde yansıtıyor. Iñárritu'nun imza stilindeki uzun plan sekanslar ve akıcı gerçeklik-düş geçişleri, görsel bir şölene dönüşüyor. Darius Khondji'nin görüntü yönetmenliği, Meksiko City'nin sokaklarından devasa çöllere uzanan geniş ve etkileyici manzaraları önümüze seriyor.

'Bardo', Budist felsefede iki varoluş hali arasındaki ara durumu ifade eder ve film de tam olarak bu 'arada kalmışlık' halini hem biçim hem içerik olarak işliyor. Komedi ve dram unsurlarını iç içe geçiren yapı, izleyiciyi düşündürürken aynı zamanda büyülü gerçekçilikle bezeli sahnelerle eğlendiriyor. Meksika'nın sömürge geçmişi, göç, aile bağları ve sanatın doğası gibi evrensel temaları kişisel bir hikaye üzerinden ele alıyor.

Bu film, sadece bir hikaye anlatmakla kalmıyor, bir deneyim sunuyor. Görsel zenginliği, derin felsefi alt metni ve güçlü oyunculuklarıyla, sinema sanatına ilgi duyan herkesin mutlaka izlemesi gereken, üzerine uzun uzun düşündüren bir başyapıt. Iñárritu'nun kendi hayatından ve ikilemlerinden ilham alarak şekillendirdiği bu samimi portre, kim olduğumuz ve nereye ait olduğumuz sorularına cevap arayan herkese hitap ediyor.